Sessiz Çığlıklarımın Savaşı

Tüm duygularınıza haykırın, bazen ne kadar güzel olduklarını; bazen de ne kadar yıkıcı. Savaş ve barış kardeştir, savaşta iki taraf kaybeder; barışta iki taraf kazanır. Ama savaş olmazsa barış olmaz. Yolun sonunda barışa varacağınız sürece tüm duygularınızla savaşın. Bazılarını öldürmeye, bazılarını daha fazla yaşatmaya çalışırız içimizde. Gerçekten tüm bemliğimizle savaşmadığımız sürece barışa varsak bile, o savaş yeniden çıkacaktır. Kaçmak da bir stratejidir, duygulardan kaçarak yendiğimizi düşünürüz ama daha çok işlemiştir aslında içimize. Kaçılan her duygunun anlamı, devam eden bi savaşı vardır insanda. Bir duyguyla savaşınızı bitirip barışmak istiyorsanız tüm hissettiklerinizle savaşın, çünkü savaşta sadece kaybedilir. Savaştığınız sürece daha fazla kaybedeceksiniz o duyguyu, yarım bırakmayacaksınız. Yarım kalan savaşlar her an başlamaya hazırdır, bi tetikleyici yeter tüm orduyu harekete geçirmeye. Ama her şeyin verildiği bi savaşta, barışa ulaştığında bi daha savaşmazsınız çünkü daha verecek bi şeyiniz kalmamıştır. Duygular kaçtıkça daha çok sarar düşüncelerimizi, eğer öldürmek ya da yaşatmak istiyorsak savaşmalıyız. Tüm benliğimizle, duygularımız ve düşüncelerimizle. Kaybedeceksek savaşımız bitmiştir, barışacaksak her ayrıntısını kazanacağız. Duygu ve düşüncelerimin karşısında çığlıklar atıyorum en sessiz şekilde, her şeyimle savaşıp en az kaybeden olmak için; çünkü barışa vardığımda ben kazanacağım.

Yazıyı paylaş

Bir cevap yazın